دل داده ام بر باد ، بر هر چه باداباد
مجنون تر از لیلی ، شیرین تر از فرهاد 
ای عشق از آتش اصل و نسب داری 
از تیره ی دودی ، از دودمان باد 
آب از تو توفان شد ، خاک از تو خاکستر
از بوی تو آتش ، در جان باد افتاد 
هر قصر بی شیرین ، چون بیستون ویران 
هر کوه بی فرهاد ، کاهی به دست باد 
هفتاد پشت ما از نسل غم بودند 
ارث پدر ما را ، اندوه مادرزاد
از خاک ما در باد ، بوی تو می آید 
تنها تو می مانی ، ما می رویم از یاد